Het is nu nog een leeg veld, zonder woontorens, voordeuren, balkons en gezamenlijke koffietafel. En toch voelt het voor Fietje Schelling al als thuis. Want samen met gelijkgestemden bouwt ze Wooncollectief Madelief op. “Je bouwt niet alleen een huis, je bouwt aan een manier van leven waarbij nabuurschap de hoofdrol speelt.”
“We zijn nu volop in beweging,” vertelt Fietje enthousiast. “We hebben nu elf bewoners en we zoeken nog meer bewoners, minimaal zestien. We groeien nu langzaam verder.” Er komen vier nieuwe woontorens in de wijk Leidschenveen, waarvan er één is gereserveerd voor het wooncollectief. In totaal komen er zo’n zestig appartementen in die toren, waarvan een deel samen wordt vormgegeven door de toekomstige bewoners van Madelief.
Samen bepalen
Doordat Madelief geen traditionele woongroep is die al jaren bestaat ligt alles nog open. “De tekeningen zijn pas net bekend, de prijzen ook. We bouwen dit echt samen vanaf de basis op. En dat geldt niet alleen voor de woningen zelf, maar ook voor hoe je er straks met elkaar leeft”, geeft Fietje aan.
Want naast een eigen appartement met keuken en badkamer, zal de woontoren ook gemeenschappelijke ruimtes krijgen om samen in te zijn. “Denk aan een gezamenlijke woonkamer met keuken, misschien een logeerkamer en, als het aan de groep ligt, komt er ook een zonnig terras bovenop het parkeerdek”, zegt Fietje. “Hoe meer mensen meedoen, hoe meer we samen kunnen realiseren.”
Nabuurschap
En belangrijker nog dan de indeling, zijn de mensen, de toekomstige bewoners. “We willen graag een warme gemeenschap zijn, waarin we naar elkaar omkijken. Dat je samen eet als je daar zin in hebt of even een kop koffie drinkt in de ochtend. Dat je voor de buurman kookt al hij ziek is of even meegaat naar een afspraak.” Ze denkt even na. “Echt gemeenschapsgevoel, dat nabuurschap van vroeger.”
Voor Fietje is deze manier van wonen niet nieuw. “Ik heb vroeger vijftien jaar in een woongroep gewoond. Dat vond ik heel fijn. Maar mijn man wilde dat later niet meer.” Sinds zijn overlijden, vijf jaar geleden, begon het weer te kriebelen. “Als je alleen woont, moet je alles zelf organiseren. Afspreken met anderen wordt iets dat je inplant, terwijl ik juist hou van spontaniteit. Even aanbellen: heb je zin om samen te eten? Dat mis ik.”
Onderdeel van het geheel
Wat haar aanspreekt in een grotere woongroep, is de diversiteit. “Meer mensen betekent ook meer keuze. De één houdt van wandelen, de ander van spelletjes. Je hoeft niet alles samen te doen, maar het kan wel.” Privacy blijft belangrijk, benadrukt ze. “Je hebt je eigen plek. Maar je kiest er bewust voor om ook onderdeel te zijn van een geheel.”
Bewonersgroep zoekt
De huidige elf bewoners bestaat nu vooral uit vijftigplussers, maar de wens is om een wat bredere groep te krijgen. “We hopen de komende tijd nog veel bewoners te kunnen toevoegen. Het mooiste zou een mix van leeftijden zijn,” zegt Fietje. “Al realiseren we ons dat het voor jongere mensen financieel lastiger kan zijn.”
Totdat de bouw van start gaat, wordt er vooral gebouwd aan de groep zelf. Wandelen in de buurt, op bezoek bij andere wooncollectieven, ideeën uitwisselen. “We zijn elkaar echt aan het leren kennen. Samen ontdekken hoe we dit willen vormgeven.”
Gemeenschappelijkwonendag 16 mei
Tijdens GemeenschappelijkWonenDag staan Fietje en haar mede-initiatiefnemers klaar met een koffiekar op de bouwlocatie. “Met tekeningen, plannen en klaar voor vragen. Voor iedereen die benieuwd is naar manieren om samen te leven en om meer buren te werven!”
Benieuwd naar meer inspirerende wooninitiatieven? Op GemeenschappelijkWonenDag (zaterdag 16 mei) openen door het hele land woongemeenschappen hun deuren. Ontdek alle deelnemende locaties op www.gemeenschappelijkwonendag.nl